Dag 4 in Kenia

Maandag, onze eerste officiële lange school-/keukendag in Kenia.

Vanmorgen reden we al vroeg naar de school, waar de keuken van Ruth’s Shelter zich bevindt. Onderweg kwamen we, zoals altijd, weer van alles tegen. Het ritje naar de school is nooit saai. Zo reed er voor ons een motor met achterop een megabaal gras. Wij vroegen ons af of het voor de soep was, of dat hij een hele berg konijnen had. Haha.

Een wasmachine hebben we niet en van het weekend hadden we een handwasje gedaan. Maar deze bleek vanmorgen helemaal wit uitgeslagen te zijn. 😊 Ik denk iets te veel waspoeder en te weinig gespoeld. De vorige keer had ik met de waterkoker zó heet handwasjes gemaakt dat er veel gekrompen was. En nu veranderde de kleding in een witte poedersuikerlaag. Het leek me verstandig als we hulp inschakelden, en we vonden een shopje waar ze de was voor je doen. Uiteraard tegen betaling. Dus brachten we vanmorgen eerst onze wastas langs. Toen we onze naam moesten doorgeven, bleek het een bekende te zijn en haar kinderen zaten op de school. 😊 Daarna reden we snel door naar school.

Vrijdag hadden we de leraren, de keukenstaf en de kinderen al gezien. De kleinste kinderen kregen net hun beker porridge: een voedzame, warme beker pap. Dit is voor de meeste kinderen hun eerste maaltijd en zij zien dit echt als hun ontbijt. Zeker na een weekend kijken de kinderen hier enorm naar uit.

Een van de keukenstaf vertelde ons wel eens dat de kinderen na deze beker weer helemaal opbloeien. Ze krijgen weer kracht en nieuwe energie voor de dag.

Helaas was er vanmorgen even geen stroom, dus duurde het even voordat er koffie gemaakt kon worden. Maar al snel werd iedereen voorzien van een lekker bakkie cappuccino. Ook de printer had vandaag geen zin, dus kon er even niet geprint worden.

Het leuke van Kenia: niemand zeurt of is van de leg. Gewoon afwachten. 😊

Tijdens onze vorige reis hebben we een actie gehouden voor nieuw schoolmeubilair. Een groot deel hebben ze meteen in gebruik genomen, maar de andere helft stond opgeslagen in de bibliotheek. Een typisch Keniaans gevalletje: alles opstapelen, zodat je er niet meer in kunt.

Dus besloten we onze handen uit de mouwen te steken en alles eerst op het plein te verzamelen. Gelukkig kregen we hulp en binnen no time was de bieb leeg. We besloten klas voor klas het meubilair langs te gaan. De tafels en stoelen die aan vervanging toe waren, werden gewisseld. En bij sommige klassen moesten er nodig wat nieuwe bij.

Ontzettend blij waren de kinderen!

Mocht je iets gesponsord hebben, hartelijk dank hiervoor! We hopen deze week de rest in de klassen op de foto te zetten en met jullie te delen.

Al snel klonk de bel en was het tijd voor de lunch. De kinderen weten dat ze op maandag als extraatje melk krijgen. Al snel vlogen ze over het schoolplein richting de keuken. Daar werden lange rijen gevormd en kregen de kinderen één voor één hun bordje met rijst en bonen.

De borden waren nog heet, dus de mini’s moesten goed opletten en de borden aan de zijkant dragen.

Job deelde de melk uit en werd meteen door iedereen begroet met een box of high five.

Ook vandaag werd er weer aan de dining gewerkt! De zijkant was nu aan de beurt en de muur werd netjes aangestreken. Binnen konden ze niet terecht, omdat de vloer moest drogen.

We hebben met het keukenteam een rondje door de nieuwe dining en de keuken gedaan. Samen met hen hebben we alle ideeën gedeeld en goed naar hen geluisterd, want zij moeten er uiteindelijk iedere dag in werken. Zo werden er veel tips en ideeën uitgewisseld die we zeker gaan meenemen.

De dag is echt voorbij gevlogen. We hebben weer genoten van vandaag. We zijn blij dat we hier mogen zijn en ons kunnen inzetten voor de kinderen.

Toen we vanmiddag hielpen met het uitdelen van het eten en we de gezichtjes zagen van de kinderen die alles dankbaar in ontvangst namen… De lange rij met zoveel kinderen, wachtend op een bordje rijst.

Alfred vertelde ons dat de kinderen er zo van genieten en er echt naar uitkijken. Toen een poosje terug de melk overal uitverkocht was, hadden we een aantal dagen geen melk. De kinderen waren zo enorm teleurgesteld en vroegen er iedere dag om.

Het wordt hier enorm gewaardeerd, en daar zijn we erg blij mee! Mede door jullie hulp vanuit Nederland.

We kijken nu alweer uit naar morgen bij gezondheid!

Kijk gezellig mee met onze filmpjes & foto’s van vandaag.

Lieve groet,

Job & Piek