Woensdag 29 juli

Vandaag was het dan zover!
De officiële opening van de dining room van Stichting Ruth’s Shelter.

Na maanden van voorbereiding, zowel vanuit Nederland als in Kenia, zijn ze in februari 2026 tijdens onze laatste reis begonnen met de bouw.
Het hele gebouw, dat deels was afgebrand, moest eerst worden gesloopt. En toen moest er vanaf niks iets gebouwd worden.
Echt een vreselijk karwei is dit geweest voor de werkmannen.
Iedere dag in de hitte, de brandende zon, maar ook tijdens de hevige regenbuien.

Vanuit Nederland hebben we zoveel mogelijk geprobeerd te sturen waar dat kon. Mede door de schooleigenaar en de aannemer is alles echt zeer goed verlopen.
Maar ook thuis hebben familieleden meegedacht met de bouwtekeningen.
Broertje Jacob, samen met onze zwager Anko, die veel geduld hebben gehad met de aanpassingen op de bouwtekeningen.
Mede door hen is er een prachtig ontwerp ontstaan.
En waar mijn lieve man Job, uren, ontzettend veel tijd en energie in heeft gestoken.
Avonden puzzelen en offertes uitpluizen. Bellen met Tjeerd, de penningmeester, die ook waar het kon meedacht en meerekende.
Maar ook onze lieve ouders, die altijd en overal in meedachten om dit alles tot een groot succes te laten slagen.

We hebben heel wat hobbels genomen en ook flink wat teleurstellingen moeten doorstaan.
Maar vandaag was de dag dat de dining room officieel werd geopend.

We hebben genoten en de dag is weer voorbijgevlogen.

Gisteren spraken we de planning door en de afspraak was dat rond 11.00 uur de dominee officieel, samen met de directeur, zijn vrouw en ons als bestuur van Ruth’s Shelter, het lintje zou doorknippen.
Maar de tijd… en Kenianen… Om 11.00 uur was er nog geen mens te bekennen.
Heerlijk, ik hou hier zo van. : )
Speeches werden voorbereid onder de afwas en tijdens het lesgeven. De werkmannen deden er alles aan om de vloer buiten af te krijgen voordat alle kinderen eroverheen zouden stappen.

Wij hadden dus mooi de tijd om de hele ochtend voor alle kinderen een beker, bordje, lepel, waterfles en een potlood klaar te leggen.
Want jullie zullen het niet geloven: toen we vanmorgen wakker werden, zagen we dat we echt al een megagroot bedrag hadden opgehaald.
Dit is echt ontzettend bizar. Fantastisch.

We konden voor ieder kindje een setje geven!! : ) 

Eerst kregen de kinderen voor het eerst hun beker porridge in de nieuwe dining room en dit ging echt perfect.
Ze kwamen per klas binnen met hun juf. Ze vonden het denk ik zo speciaal en zo’n mooi moment, dat ze allemaal gingen bidden voor hun beker.
Normaal gesproken dronken ze hun beker porridge staand op het pleintje voor de keuken.
Als de zon scheen, was dit echt bijna ondraaglijk warm en als het regende… was het echt armoede.

Nu konden de kinderen heerlijk samen kletsen, genieten van de porridge en fijn zitten.
Zoals je ziet, hebben we voor de kleinste klassen speciaal op maat gemaakte bankjes en tafels.
Zo kunnen ze zelfstandig de bankjes aanschuiven en passen er 13 kinderen op een rij. Zo fijn!

Voor de leraren hadden we een lekker bakje koffie met iets lekkers.

Omdat we de nieuwe bekers meteen gingen gebruiken, hadden we een kleine inschattingsfout gemaakt.
De bekers waren iets te vol gedaan, waardoor er voor twee klassen geen porridge meer was.
Echt een hele vervelende fout van het keukenteam.
Maar niemand kon hier iets aan doen, want het was echt even wennen voor ze.
Gelukkig konden we dit meteen oplossen en kregen ze een pakje melk.
Dit werd zeer gewaardeerd, dus dat is gelukkig goed opgelost.

Toen alle kinderen hun beker porridge hadden, konden wij mooi de tafels voorzien van hun cadeautje.

Gisteren kwamen we erachter dat we echt een helpende hand tekortkomen.
Dus kwam vandaag Martha voor het eerst meedraaien.
Een moeder van school, waarvan twee kinderen op school zitten.
Zij kon vandaag meteen meedraaien en dat ging heel goed. Zo fijn!

Samen met mama Aisha, ook een keukenmedewerker, hebben zij alle tafels voorzien van een waterfles, een potlood en een ballon.
De lunchbordjes en bekers voor de porridge werden meteen in gebruik genomen.
Echt zo ontzettend leuk.

Toen was het moment daar dat we naar buiten moesten.
Er werd een lintje op de deur gedaan en alle kinderen hebben gezongen.
De dominee hield een toespraak en we belden met het thuisfront, zodat zij ook dit feestelijke moment konden zien.
Echt zo jammer dat zij er niet konden zijn. 🙂

Toen het lint was doorgeknipt, mochten alle gasten en kinderen met hun leraar de dining room in.
En die gezichten toen ze de waterflessen en de potloden zagen…
Echt zo leuk. Echt enorm geslaagd, deze actie.

Toen werden er toespraken gehouden, er werd gezongen en het was echt een feestelijk moment.
Toen was het lunchtijd en het keukenteam had ondertussen alle bordjes gevuld.
De dominee ging voor in gebed en toen was het even aanpakken: alle gasten en 500 kinderen voorzien van eten.

Alle kinderen kregen een bordje rijst en een banaan.
De lepels werden uitgedeeld en de nieuwe waterkannen verschenen op tafel.
WE HEBBEN GENOTEN.

Omdat we gelijk met z’n allen in de dining room waren, konden we meteen uitleggen dat alles wat op tafel voor hen lag, allemaal gesponsord is door jullie!
Echt zo leuk.
Ook werd verteld dat we er met z’n allen heel zuinig op gaan zijn, de lepels weer netjes in de mandjes terug moeten en dat het echt niet mee naar huis mag.

Iedereen verliet de eetzaal met een waterfles, een potlood en een ballon.
En de vaat? Die werd opgestapeld en door het keukenteam weer netjes afgewassen.

Voor de leraren, de gasten en het keukenteam was er een extraatje: kip en vis.
Hier hebben ze heerlijk van zitten smullen en daarna zijn de kinderen naar huis gegaan.
Ze hebben namelijk drie weken vakantie.

Het keukenteam had nog even een flinke klus: opruimen!
Maar met elkaar hebben we de taken verdeeld en al snel was alles weer helemaal schoon en netjes.
We zijn echt enorm trots op ze.
Ze hebben de afgelopen dagen veel werk verzet en zijn tot laat bezig geweest.
Gelukkig vinden ze dat echt niet erg en stiekem genieten ze van de gezelligheid.

We hadden nog een kleine verrassing, want morgen zou onze laatste dag in Kenia zijn.
Maar we hebben besloten om één week langer te blijven.
Omdat er hier en daar echt nog een aantal dingen moeten worden afgerond voordat we naar huis willen.
Dat vinden wij natuurlijk helemaal niet erg en gelukkig was dat ook met het werk in Nederland goed te regelen.
We hopen dus aankomende week nog even flink aan de bak te gaan en alles zo netjes en afgerond mogelijk achter te laten.

En omdat de kinderen ook vakantie hebben, draaien we nu voor het eerst een volle week mee!
We hebben er heel veel zin in en de kinderen zijn enorm enthousiast.

Geniet van de foto’s en filmpjes.
En echt iedereen enorm bedankt voor jullie steun en donaties.
Mede door jullie is dit een zeer geslaagde dag geweest.

We hebben heel wat potloden extra gedoneerd gekregen en dat is echt heel fijn.
Want zo kunnen we ze iedere keer een nieuwe geven en een voorraadje opbouwen.

Namens de kinderen, het keukenteam van Ruth’s Shelter, de directeur van de school en de leraren:
BEDANKT.

Lieve groetjes,

Job & Piek