Dinsdag 14 juli
Dinsdag, onze vijfde dag alweer in Kenia!
En wat genieten we. 🙂
Vanmorgen werd er in de keuken van Ruth’s Shelter alweer hard gewerkt.
De kool werd gesneden, de tomaten werden gesneden en de ugali werd gekookt.
Alfred kwamen we tegen bij de kruising. Hij was onderweg om de eieren te kopen.
Op dinsdag krijgen namelijk alle kinderen een ei. Wederom een heel voedzaam extraatje.
Onze eerste taak was om alle leraren, werklui en het keukenteam te voorzien van koffie. Want zodra ze weten dat wij er zijn, gaan ze er al vanuit dat ze koffie krijgen.
Gisteren hadden we aanmaakzakjes, wat overigens twee uur duurde. Want we hadden geen stroom. Toen we eindelijk stroom hadden, hadden we geen water. En toen we uiteindelijk waren begonnen, kwamen we erachter dat we te weinig koffiezakjes hadden.
Nu dacht ik slim te zijn en zette ik een pot koffie. Ooit hebben we een melkopschuimer in onze koffer meegesmokkeld. En al snel rook het naar versgezette koffie met opgeschuimde melk.
Helaas was het echt een mini-schuimertje, dus duurde het nog langer dan gisteren.
Maar… het werd zeeeeeer gewaardeerd. En dan is het echt de moeite waard.
Als zelfs een bezorger van zakken cement blijft hangen en om koffie vraagt, weet je zeker dat je goed zit. Zo leuk, dat zelfs werklui blijven hangen voor gewoon iets kleins. Een bakje koffie.
Nu snap ik overigens waarom hij iedere dag twee zakjes komt brengen, ipv in één keer een voorraad.
Morgen willen ze overigens allemaal warme melk, want de koffie was veel te sterk. Hahaha.
In de dining waren ze druk bezig met de muur aan de buitenkant. Binnen werden de plafonds gesausd en er was een loodgieter aan het werk. Geweldig om alles en iedereen zo ijverig bezig te zien.
De kinderen staan ook te genieten van de grote ruimte, die straks door hen in gebruik zal worden genomen.
Job besloot het speeltoestel, dat echt aardig over de huizen heen is, te verhuizen en de glijbaan uit te graven. Dit was echt een megaklus. Maar nu is er voor de dining meer ruimte. Het speeltoestel is enorm intensief gebruikt, vanwege de hitte en grote hoeveelheid kids gaan we op zoek naar iets nieuws. En natuurlijk een sponsor. 🙂
Helaas kwam er niemand opdagen voor de nieuwe vloer en zijn ook de nieuwe banken niet gebracht. Gelukkig komen we al wat meerdere jaartjes in Kenia, dus hadden we ons er al op ingesteld. Haha. Hopelijk morgen.
Zelf besloot ik een begin te maken met het maken van nieuwe sponsorfoto’s. Zodra ze de cameratas zien en de camera tevoorschijn komt, beginnen de gezichtjes al te glunderen.
Waar ze eerst heel verlegen keken, gaan ze er nu helemaal voor zitten! Zo leuk.
Grade 1 staat erop! Alles is helemaal gecontroleerd door de juf, dus dat scheelt een hoop uitzoekwerk in Nederland.
De kinderen waren heerlijk aan het lezen uit de nieuwe voorleesboeken. Zo knap, want zij komen van PP2 en kunnen nu al hele zinnen lezen.
Ook besloot ik een klassenfoto te maken. Kijk nou even hoe schattig…..
Al snel was het tijd voor de lunch en stond binnen no time het plein vol met kids. Eén voor één langs de keuken van Ruth’s Shelter voor een bordje met een gekookt ei.
We hielpen een handje mee. Dat vonden de kinderen zo leuk en het leverde heerlijke taferelen op. De mini’s spreken niet goed Engels, maar met gebaren komen we een heel eind.
Tijdens de lunch deden we een rondje langs de klassen.
De mini’s zaten te genieten… Het was helemaal stil in de klas. Je hoorde alleen maar gesmak. Zo schattig.
Ze moesten het ei voor het laatst bewaren. Sommige hielden hun handje erop, bang dat-ie weg zou rollen.
’s Middags hadden we nog wat gesprekken op de planning staan, deden we nog een rondje door de dining en zijn we, toen de school uitging, ook richting huis gegaan.
We werden uitgezwaaid door de kids en beloofden morgen terug te komen.
Morgen krijgen alle kids als extraatje een banaan. Wederom een voedzaam extraatje waar ze enorm van genieten.
Oh, en even een update over onze was.
Die hebben we eind van de middag opgehaald.
De handdoeken roken naar gebraden vlees… Het winkeltje ernaast verkoopt namelijk vlees. Iedere dag hangt er een verse koeienkop aan het spit.
Ons ondergoed en onze kleding waren gelukkig lekker schoon. Maar ik denk dat we morgen naar gerookte paling ruiken.
Maar goed… tussen de Kenianen vallen we echt niet op.
Nogmaals, we genieten. Van alles en iedereen. En we passen ons helemaal aan. 🙂
Lieve groet, Job & Piek
