Donderdag 12 februari 2026

Vanmorgen waren we alweer op tijd op school.
Voor papa was het alweer een hele poos geleden, dus hij kon meteen aan het werk.
Dat viel enorm tegen, want het is enorm heet. Dus hij werd hard uitgelachen door de werkmannen.

Hij regelde de koffie voor de werkmannen, dit werd enorm gewaardeerd.

Op het schoolplein stonden de groepen 7, 8 en 9 te wachten op de schoolbus.
Zij zouden vandaag naar een boekbespreking gaan, op een andere school.
In de keuken werd er hard gewerkt om het eten te maken. Voor de kinderen die op pad gingen werd het apart verpakt.

Niels Jan is samen met de keukenhulp en de tuktuk achter de bus aangegaan.

We zwaaiden de kinderen uit, vulden de nieuwe aanwinst met pakjes melk vanuit de tijdelijke opslag en maakten de koffers open.
Deze zaten rammetje vol met speelgoed voor de kids.

Nog meer! Echt zó leuk, want nu hebben de drie kleinste klassen precies genoeg.
Voor ieder meisje een pop om mee te spelen, genoeg kinderwagentjes.
Voor de jongens grote auto’s, blokken en lekker veel duplo.

Allemaal dankzij hele lieve, gulle sponsors vanuit Nederland.
Ze waren door het dolle heen en al snel was papa de sigaar om de blokken te bouwen.
De een na de andere ‘garage’ werd gebouwd.
De poppendametjes mochten buiten een rondje doen.

Eén jongetje was ertussen gepiept en rende rond met een roze poppenwagen, terwijl hij het geluid van een sirene maakte.
Hilarisch.

De jongens zaten in de schaduw en kropen achter de laptop.
Achter de schermen wordt er veel geregeld voor de stichting. Heel fijn om dit met elkaar te kunnen en te mogen doen.

Terwijl Carel & Niels Jan weer metertjes maakten met de verf, gingen papa en mama van de ene klas naar de andere klas.
De kinderen hebben genoten van al het speelgoed.

De tweeling zat keurig op een stoeltje, met een speelgoedauto op schoot, toe te kijken.
Ze zijn opnieuw op de foto geweest, en deze keer zonder te huilen.
Heel fijn dat we een sponsor hebben gevonden voor deze twee lieverdjes.

Tjeerd las nog even voor aan de PP1 en we namen nog een kijkje op de bouwplaats.
Ineens gaat het heel hard. Morgen hopen we jullie mee te nemen in onze plannen.
Het wordt echt iets grandioos. Iets waar niet alleen wij, maar vooral de kinderen en het Ruth’s Shelter-team veel plezier van gaan hebben.

Aan het eind van de middag reden we nog langs wat winkeltjes voor handige keuken- en klasgerelateerde dingen.
Grote lege tonnen voor de tijdelijke voorraad van het eten.
Wat bezems, deurmatten voor in de klassen, etc.

In Kenia rijden er heel veel tuktuks, dat zijn kleine karretjes die heel veel herrie maken.
Nu zijn er sinds kort veel elektrische tuktuks, die maken dus geen herrie.
Nadat we de spullen hadden gekocht, reden we met de tuktuk terug naar de school.
We mochten een stukje rijden!! Kun je fietsen? Dan kun je dit ook!

Niels Jan had het ook zo onder de knie, echt heel leuk!

De dag is voorbij gevlogen!
We hebben een planning gemaakt voor de aankomende dagen DV, want voordat we het weten…

We hopen nog een dag pannenkoeken te bakken, pasta te maken met de bovenbouw, een dag op pad te gaan met dokter Patroba om Audio Bijbels uit te delen op plekken waar het nodig is.
Maar ook rijst, bonen en andere levensbehoeften uit te delen.

Een hele lieve, warme groet,
Van ons allemaal 💛