Maandag 20 juli

Vandaag hadden we een aantal taken die we zeker gedaan wilden hebben.

Als eerste deelden we aan alle kinderen een portfolio uit. Deze mochten ze allemaal zelf invullen. De kleintjes werden geholpen door de juf en maakten iets voor de sponsors. Dit blijft natuurlijk nog even een verrassing.

Ook zijn er vandaag weer twee klassen op de foto geweest, ook voor de sponsorpost.

In de dining werd vanmorgen binnen een boekbespreking gehouden, maar dan zonder boek. ( typisch Kenia, echt zo grappig)

De oudste drie klassen zaten daar en er werden verschillende situaties verteld en uitgebeeld. De kinderen moesten alles noteren wat ze hoorden en zagen. Heel leerzaam!

De werklieden werden even buiten gezet, dus die konden niet verder. Maar… buiten zijn ze begonnen met het aanrecht waar straks de handen worden gewassen en de waterflessen worden gevuld. 🙂

Ook kwamen de werklieden de namen in de bankjes graveren. Ook hier werd hard gewerkt.

Helaas werd er vanmorgen een zieke gemeld, een meisje dat al een poosje niet lekker is. Ze is al een aantal keren naar huis gestuurd, omdat ze zo ziek was.

We hebben met de leraren en het RS-keukenteam afgesproken dat ze bij noodgevallen nooit moeten wachten. Zo is Annah dus vandaag naar de dokter geweest. Heel fijn dat we daar terecht konden. Patroba was zelf niet aanwezig, maar één van zijn medewerkers heeft hun geholpen.

Het meisje is echt heel ziek en had hele lage waardes. Morgen moet ze terugkomen en er is bloed afgenomen, dat ze nu gaan onderzoeken.

Na schooltijd kwam de moeder nog langs en ze was erg dankbaar dat haar kleine meisje eindelijk naar een dokter kon. Niet omdat ze geen tijd had, maar vanwege het geld.

Wat een andere wereld hè? Wij hoeven maar te bellen en een afspraak is zo gemaakt. We kijken niet eens eerst in onze portemonnee of het wel kan.

We hopen dat het mee mag vallen en dat ze in ieder geval goed in de gaten wordt gehouden.

Voor de kleintjes hadden we iets leuks vanuit Nederland, namelijk de cijfers 1 t/m 10. Gemaakt en ontworpen door een lieve sponsor uit Nederland.

Heel fijn, zo kan de juf spelenderwijs de kinderen lesgeven. We kochten nog wat verf, zodat ze de cijfers kan verven.

Zo leuk, ze vertelde dat ze ezelsbruggetjes heeft voor het leren van de cijfers. Zal morgen een filmpje maken. 🙂

Voor de grotere kinderen is het bijna tijd voor de examens, dus de hele dag waren ze bezig met proefexamens. Morgen beginnen de echte examens, dus kunnen we wat minder de klassen in.

Helaas had mijn telefoon vandaag een beetje kuren, dus filmen kon ik niet veel. Ik denk dat hij oververhit was. Maar gelukkig doet hij het weer.

We hadden aan Grade 7, 8 en 9 vrijdag bingo beloofd. Dus reden we naar wat winkeltjes om prijzen voor de bingo te kopen.

We kozen voor handige, functionele dingen: tandpasta, tandenborstels en voor school wat spulletjes, zoals een liniaal, etui, etc.

De kinderen verzamelden zich op het pleintje voor de klassen en de leraar deelde de bingoblaadjes uit.

Ze hebben echt zitten genieten van dit moment. Gewoon even de aandacht, de gezelligheid en het met elkaar zijn.

Stiekem hebben we ook veel lol gehad, want ze waren megafanatiek. En sommigen luisterden maar half, dus hadden we ook veel valse bingo’s. :):)

Het was ook zo mooi om te zien hoe deze kinderen leren om samen te delen en samen te werken. Zo leenden ze tijdens de bingo van elkaar een potlood en als er iemand bingo had, werd er enthousiast gereageerd. (Leerpuntje voor onze bingofanaten.)

En zoals teacher Ochieng afsloot:
“Als je vandaag geen geluk had, dan had je het vast en zeker gisteren wel.”

Oh, en soms moet je een beetje vindingrijk zijn: de bingomolen is gesneuveld, dus hadden we een emmer. 🙂

De dag is voorbijgevlogen. Tussendoor zijn we ook nog even langs lieve Emmanuel geweest. We hadden de moeder beloofd een foto met de camera te maken, zodat ze een mooie foto van hen samen zou hebben.

Woensdag hoopt hij, zo de Heere wil, 11 jaar te worden. Wat een wonder dat hij er nog mag zijn.

Afgelopen week spraken we met de dokter en hij vertelde dat Emmanuel nog geen 13 kg weegt. Ook vertelde hij dat de moeder ontzettend sterk en heel zorgzaam is.

De hulp van onze kant is net op tijd gekomen. Ziekenhuisrekeningen, doktersbezoeken en medicatie kunnen ook door deze moeder niet betaald worden en werden daarom ook niet gedaan.

Zelf vertelde ze dat zijn naam Emmanuel een waardevolle betekenis heeft.

We hebben zomaar een poosje bij hem gezeten en Job kreeg een grote glimlach. Hij kan verder weinig tot niets en is ook verlamd. Maar als je zo bij hem zit, tegen hem praat en zijn handje vastpakt, draait hij met zijn ogen.

Wat een zorg voor deze moeder. Maar wat is ze ontzettend sterk en ziet ze iedere dag weer als een wonder.

Morgen hopen we, bij gezondheid, weer te vinden te zijn bij Ruth’s Shelter. We kijken weer uit naar de kinderen.

Vandaag kregen alle kinderen een pakje melk! Morgen is het de dag van de eieren, dus krijgt ieder kindje een ei. 🙂

Een hele lieve, warme groet,

Job & Piek