Dag 2 Kenia – vrijdag 30 januari

Gisterenmiddag waren we echt zó moe, dat we besloten een middagdutje te doen.
Heel even… wekkertje gezet, maar toen het wekkertje ging dachten we: we zetten het wekkertje tot de volgende morgen, want we waren nog zó moe.

Vanmorgen vroeg werden we gewekt door de wekker en waren we heerlijk uit- en bijgeslapen.
Het mocht met beiden goed gaan, en dat is niet vanzelfsprekend! Daar weten we alles van.

Na een snel ontbijt reden we naar de school toe, waar de keuken van Ruth’s Shelter zich bevindt.
Toen we de wijk in reden, kwamen we groepjes kinderen tegen.
We herkenden ze aan hun uniform. Even schrokken we: de kinderen hadden toch geen vrije dag?

Sommigen herkenden ons en riepen hard onze namen.
Ze zwaaiden enthousiast.
Oh, dit voelde als thuiskomen!

Bij de school aangekomen werd ons al snel verteld dat er vandaag gesprekken waren met ouders op school.
Daarom zagen wij kinderen in de wijk lopen, want deze kinderen waren naar huis gestuurd om hun vader, moeder of verzorger te halen.
Toch heerlijk, dat Keniaanse schoolsysteem?
Al dat digitale gedoe, gewoon lekker ouderwets. : )

We hadden een hele drukke planning, met veel gesprekken.
Ook dit hoort erbij. Minder leuk, maar wel erg belangrijk.

Natuurlijk hebben we alle kinderen, leraren en het keukenpersoneel even gedag gezegd.
Tijdens porridge time kwamen er al veel kinderen naar ons toe.
Wat ons opviel, was dat er heel veel nieuwe kleine kinderen zijn.
Wat bleek: de schoolteller staat op 500 kinderen.
Heel bizar, maar zó fijn!

Nadat we klaar waren met de gesprekken, deden we een rondje langs de klassen.
Uiteraard was het in de klas van juffrouw Lumumba weer enorm gezellig, zoals altijd.
En werden we toegezongen.
Zoals je ziet, waren de kids enorm enthousiast.

De koffers hadden we gisterenavond nog niet helemaal uitgepakt, maar tussen onze bagage zaten twee Nederlandse poppen die geluid maakten.
Deze werden alvast geïntroduceerd bij de mini’s.
Met open mond werden ze bekeken.
Nellie, de secretaresse, samen met juf Rachel, lieten de kinderen om de beurt de ‘baby’ vasthouden.
Zo lief om te zien hoe ze de poppen bekeken en voorzichtig vastpakten.

Een groot succes!
Als het goed is, komt er nog veel meer speelgoed uit de koffer.
Mede dankzij een sponsor konden we dit kopen en uitdelen in Kenia.

Eind van de middag reden we nog langs de verfshop, want de school heeft wel een likje verf nodig.
Stiekem konden we ons alvast oriënteren op de dining room.
Hier hopen ze maandag officieel te beginnen met het renoveren en sloopwerk.

Wat ook heel fijn is, is dat er onlangs nieuwe ruimtes zijn gecreëerd voor toiletten.
Deze waren echt toe aan vervanging en zijn sinds vorige week in gebruik genomen.
Nog niet helemaal af, maar het meeste wel. Echt fijn!
Vier voor de jongens en vier voor de meisjes, met een deur voor elke ruimte.

Na de verfshop nog even langs Noël.
Zij is een sponsormeisje dat inmiddels al een poosje op de high school zit.
Vanwege de thuissituatie kan ze niet meer thuis wonen, dus slaapt ze samen met andere meiden op school.
Voor haar veel veiliger, en heel fijn.

Op de terugweg bestelden we voor dinsdag (DV) eieren voor alle kids.
Terwijl Job wachtte, hoorde hij mensen praten naast het eierenwinkeltje.
Het leek wel een kerkdienst.

Stiekem keken we om het hoekje en werden al snel naar binnen geroepen.
We kregen een stoel aangeboden en de mensen stelden zich voor.
Wat bleek? Deze mensen hielden een kerkvergadering.

De dominee was aanwezig, samen met een paar gemeenteleden en ook een man die hier niet vandaan kwam.
Hij vertelde ons dat hij rondreist en bij kerken komt, omdat er helaas ook in Kenia veel ‘valse’ leer wordt verkondigd.
Hij noemde een aantal onderwerpen en wees erop om zo dicht mogelijk bij het goede Woord te blijven.
Door veel te onderzoeken en te studeren, maar het belangrijkste: mensen de juiste Bijbel te geven en hen daaruit te onderwijzen.
Heel treffend!

In onze rugzak hadden wij vanmorgen vanuit onze koffers twee audiobijbels meegenomen.
Hier hopen we binnenkort meer over te vertellen, maar dit is een klein kastje waarop de King James Bijbel staat.
Het Oude en Nieuwe Testament worden hierop hardop voorgelezen.

Dit is echt voor mensen die niet kunnen lezen, omdat ze blind zijn, maar ook zeker voor mensen die nooit naar school zijn geweest.
Zo kunnen ze toch uit de Bijbel horen.

We besloten er twee achter te laten, zodat de dominee ze kon gebruiken of uitdelen aan mensen die de Bijbel willen horen.
We werden uitgenodigd voor de kerkdienst op zondagmorgen.
Toen we vertelden dat we Bijbels hadden meegenomen voor de kinderen en de leraren van de school,
vroegen ze met enige schroom of ze er ook een paar mochten.

Omdat veel mensen de King James versie niet hebben, of helemaal geen Bijbel.
We hebben beloofd wat Bijbels mee te nemen.

Toen hij vroeg van welke kerk wij waren, vertelden we in alle eenvoud hoe en wat.
Hij noemde: Maarten Luther en Calvijn… Daar had hij veel over gelezen.

Hoe kan het gaan, zo onverwachts…

Vanmiddag, toen we een rondje langs de klassen deden en hoorden dat de school flink gegroeid is,
zagen we ook dat er dringend stoeltjes en schoolbanken tekort zijn.

Zoals voorgaande keren hebben we hiervoor een actie opgezet.
We willen proberen deze actie weer open te zetten, zodat er voor dit schoolmeubilair gezorgd kan worden.
Het is mogelijk om een naam, of een andere naam of tekst hierin te laten graveren.

En hoe mooi zou het zijn als we dit in deze dagen/weken kunnen realiseren, nu we er zijn?
Via de website komt deze actie online.
Helpt u mee?
Zodat de kinderen een zitplaatsje hebben.

Morgen is er geen school, maar zullen we de kinderen waarschijnlijk wel tegenkomen.

Vanuit Nederland wordt enorm meegeleefd.
Echt mooi om te zien en te ervaren.
De mailtjes en berichtjes die we krijgen — leuk dat iedereen zo met ons meereist en meeleeft.

Voor de thuisblijvers gaat het nu ook opschieten: zij hopen, bij gezondheid, aankomende dinsdag te vertrekken vanuit Nederland.

Een hele lieve, warme groet,
Job & Piek